Storythai

#2เฮ้ยยย

น้ำแกง แกจะเอาสินสาดหรออออ

ฮิ้วๆๆๆ

ดีๆๆ

#4สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พี่น้ำแกง







เจ๊นู๋ทำได้อยู่แร้ววววววววว!!!!!!

#6วันนี้สอบโอ-เน็ต

โอ๊ะ...อังกฤษเฉย ๆ นะ

แต่สังคม กะ เลข

เซ็งอย่างแรง

อะไรกะตูฟะเนี่ยย

ออกข้อสอบขนาดเนี้ย เอามีดปาดคอ+++เลยเหอะ

อีเลขอีกตัว

สิ่งที่ออกข้อสอบมามันใช้ได้อย่างแรงในชีวิตประจำวัน

(+++ประชดนะ)











ประสาทแดก

เริ่มเปลี่ยนจุดมุ่งหมายละ

ศิลปศาสตร์ ธรรมศาสตร์ มันโต๊งเหน่ง ๆ ออกไปทุกที

เอ๊อะ..+++เอาที่ไหนก็ได้เว้ย

ที่ไม่ใช่ ม.บู ฯ

ไม่ได้รังเกียจ ว่าไม่ดีจริง ๆ

ม.บู ฯ อ่ะดี แต่ไม่อยากอยู่ใกล้บ้าน

เข้าใจ๊??

เรียนใกล้บ้านมาตลอดชีวิต

5 นาทีถึงโรงเรียนมา 10 กว่าปีละ

ขอซักทีเหอะ อยากจะรู้รสชาติแบบอื่นบ้าง











แล้วคนที่ไม่คิดว่าจะเจอ ก็มาปรากฎกาย

โฮะ...อะไรกันเนี้ยยยยย

ทั้งที่เราไม่ได้เจอกันมาก็ปีนึงละ

แต่มันก็มีอะไรที่แปลก

แปลกว่ะ

แล้วมันก็มีอะไรบางอย่างน่าทึ่ง

เพราะคืนก่อนวันที่เราเจอกันที่ฟอรั่ม

+++นั่งอ่านบทสนทนาในกระดาษของเรา

ว้ากกกก...อะไรเนี่ยย

ตกลงคือพรหมลิขิตใช่มั้ยย??

(ร้องให้เป็นเพลงนะ)

กรี๊ดๆๆๆ

พรุ่งนี้ก็เจอกันอีก

อ๊ายๆๆๆๆ

แต่หลังจากพรุ่งนี้....เมื่อไรล่ะ?

แต่ก็เอาเถอะ ขนาดครั้งที่แล้ว (ปีที่แล้ว)

ก็ไม่คิดว่าจะเจอกันอีก ไม่รู้เมื่อไรจะเจอ

ก็ยังมาเจอกัน

เพราะฉะนั้น ครั้งต่อ ถ้าจะเจอก็เจอเองอ่ะแหละ

แต่ถ้าไม่...ก็....อืมมมม ก็.....ไม่เป็นไร

ไม่บอกว่าหวังจะเจอดีกว่า เด๋วไม่ได้เจอ

555